Ruim één miljoen Nederlanders zitten aan de antidepressiva. Dat is dus één op de zeventien. Kans is dus heel groot dat jij iemand in je omgeving hebt die dit slikt. Tegen angst of depressie. En een deel daarvan slikt al heel lang die pillen. En juist om de laatste groep maak ik me zorgen.  Want die willen een quick fix. Een makkelijke oplossing. En die bestaat niet.  

Laatst was er een client bij me in de praktijk die er ook over nadacht om aan de huisarts een receptje te vragen. Want ze was al een paar keer bij me geweest, en ze voelde nog geen verandering. En dat had ze wel verwacht. Bovendien kende ze een vrouw die al heel lang antidepressiva slikte en elke dag vrolijk was. Die dat ook vertelde. Dat ze voor de pillen heel depressief was, maar nu was alles beter. En ze piekerde er niet over om te stoppen met de tabletten. Ja, haar huisarts wilde dat héél graag. Maar zij vond het goed zo. Want alles werkte weer.  

Nou, dat wilde mijn client ook wel. Wat ze er overigens niet bij vertelde, en waar ik later wel achter kwam, is dat ze de opdrachten die ik haar als huiswerk had meegegeven, niet deed. In het kort was dat een opdracht die ze elke ochtend doet, en die vijf minuten duurt. En eentje in de avond, en die duurt ook vijf minuten duurt.  

Niet de enige 

En ze is niet de enige, die het zo doet. Eens in de zoveel tijd zit er een client tegenover me, die maar geen stappen vooruitzet. Ik controleer nooit of een client zijn of haar huiswerk maakt, ik vind dat de eigen verantwoordelijkheid. En dat is een van de dingen die ik mijn cliënten graag leer. Dat je het leven verrassend simpel is, als je maar verantwoordelijkheid neemt in je leven. Maar ik merk het wel, als die cliënten hun opdrachten niet doet.  Het verschil tussen een client die het wel doet, en eentje waarbij de hond het huiswerk heeft opgegeten, is namelijk megagroot.  

Mijn vorm van coaching is namelijk krachtig. Superkrachtig.  Als je aan de bak gaat. Als je gevoelens gaat opmerken en doorleven. En nee, dat is niet altijd prettig en leuk. Sterker nog, ik zorg dat je goed gemutst mijn praktijk weer verlaat. Maar tijdens de sessies is het soms ronduit ongemakkelijk. Je voelt je pijn van gekwetstheid of stapt in je verdriet dat je al jarenlang me je meezeult.  

Zonder wrijving géén glans  

Want er is maar één de problemen in jouw leven kan oplossen. Juist! Jij. En niemand anders. Ook ik niet. Ik ben niet meer dan een leraar, een bord die de richting aangeeft. Jij bent degene die de stappen zet. En dat is wat de mensen die langdurig antidepressiva slikken en of niet zelf aan de bak gaan niet doen. Zij willen liever een quick fix. Een pil die alles oplost. Of een wondercoach. Die een keer Ohmmmm roept, en hup al je problemen zijn opgelost.  

Als je antidepressiva slikt, of je jouw vervelende gevoelens niet aangaat, dan is het net of ze er niet zijn. Maar dat is niet zo, je negeert ze. Of onderdrukt ze. Ze zijn niet weg. Ze zijn er nog steeds. En misschien kun je jezelf voorstellen dat het negeren of onderdrukken van gevoelens niet zo heel gezond is.  

Neem nu angst, waar veel mensen dus ook antidepressiva voor krijgen. Mensen ervaren na het slikken hiervan geen angst meer. Maar de reden dat je angstig bent gaan doen, is er nog steeds. Je voelt alleen de angst niet meer. Maar als je zou stoppen met je pillen, dan voel je die angst weer wel. Want je brein reageert nog steeds angstig. De kunst is dus om je brein te leren, dat er geen reden is om bang te zijn. Dat je veilig bent.  

Vlak, lusteloos, somber 

Hetzelfde met depressiviteit. Je voelt je somber, vlak, lusteloos. Soms zelf eenzaam, zelfs op een feestje met 100 man. Als je dan een pilletje neemt, dan verdwijnen die gevoelens. Probleem opgelost, zou je zeggen. Maar nee, want de reden dat je jezelf depressief bent gaan voelen is er nog steeds. Die is door dat pilletje niet opgelost. Dus als je een paar dagen je pillen zou vergeten, voel je je zo weer vlak, lusteloos en somber.  

Soms doe je dat een tijdje, voordat je naar de huisarts gaat. En dan heb je al gedachten gehad over de dood.  Of is de angst zo’n grote rol in je leven gaan spelen, dat je niet meer fatsoenlijk functioneert.  Dan is antidepressiva een fantastische uitkomst.  

Het is dus niet zo dat ik tegen deze pillen ben. Nee, het is fantastisch dat ze er zijn. Het lost het lijden tijdelijk op. Met de nadruk op tijdelijk. Want antidepressiva is geen oplossing. Ik vergelijk het met een pleister. Het is heel goed om een wond af te dekken, zodat ie niet gaat ontsteken. Maar als je die pleister laat zitten, dan geneest die wond niet goed. En ontstaan er ook andere problemen. Zo is het ook met antidepressiva.  

Ga aan het werk! 

Slik niet alleen dit soort middelen, maar ga ook aan de bak. Zoek op waarom je brein zo angstig is gaan doen. Want als je dat weeT, dan kun je het oplossen. Dat je op een gegeven moment niet meer angstig voelt. Hoe fijn zou dat zijn. Hoeveel vrijheid zou je dan ervaren. Hetzelfde met depressie. Vindt uit waarom je uiteindelijk in een depressie bent beland. En ga aan de slag om dat op te lossen.  

En nee, nogmaals. Dat is niet leuk en fijn. Maar wie is toch diegene die verteld heeft dat het leven alleen plezier is?  

Wie denkt dat het leven alleen plezier is en eerlijk hoort te zijn, die komt bedrogen uit. Hetzelfde als je denkt dat er een quick fix is voor jouw issues. Die wonderpil is er niet. Ja, die pil neemt die vervelende gevoelens weg. Maar niet de reden waarom ze ooit ontstaan zijn. Daar mag jij mee gaan dealen. En gelukkig zijn er tussen de 100-duizend coaches die er tegenwoordig zijn, ook heel kwalitatieve goede. Zeker als je een eclectisch coach in je buurt vindt. Die helpt je graag om hier mee aan de slag te gaan 

Deze tekst is ook als podcast te beluisteren, met toepasselijke muziek.