
“Ik heb een druk brein. Ben altijd wel aan het denken, plannen en redeneren.” Ze zei het met een lachend gezicht, aan het einde van de meditatieles. Maar ze had er ook echt last van. Daarom kwam ze mediteren. En ja, mediteren is een goede manier om je brein stil te krijgen. Maar het is niet de enige manier. Er zijn er meer. Acht, om precies te zijn.
Een druk brein. Altijd aan het plannen, redeneren, prakkiseren en piekeren. Altijd aanstaan. Alles beoordelen. En ook steeds weer situaties die al gebeurd zijn opnieuw doorlopen. Of juist vooruit denken naar hoe een situatie zal verlopen. Zo is je brein voortdurend in de toekomst of in het verleden. Bijna nooit in het hier en nu.
En dan is er ook nog dat andere: willen begrijpen. Waarom is dit gebeurd? Hoe kan dat nou? Waarom heeft iemand dat gezegd? Wat bedoelde hij daar eigenlijk mee? Herkenbaar? Ik zie het bijna wekelijks in mijn coachpraktijk. Mensen die ’s avonds in bed liggen en een gesprek van die middag nog voor de vijfde keer afspelen. Op zoek naar een antwoord dat er vaak helemaal niet is.
Gedachten en gevoelens zijn nauw met elkaar verbonden. Heb je veel gedachten, dan volgen de gevoelens elkaar vaak in hoog tempo op. En als je veel denkt, zijn die gedachten lang niet altijd leuk. Sterker nog, ze zijn vaker kritisch, bezorgd of somber dan luchtig en blij. En dus zijn ook de gevoelens die erop volgen niet zo prettig. Zo krijg je niet alleen een druk brein, maar ook een hardnekkig rotgevoel dat de hele dag met je meeloopt.
Er is nog iets dat het lastig maakt. Ons brein kan namelijk maar één ding tegelijk. Ja, ook bij vrouwen is dat zo, hoe hardnekkig de mythe van het multitaskende vrouwenbrein ook is. Mannen kunnen over het algemeen goed focussen op één taak. Vrouwen kunnen juist goed schakelen tussen taken. Daardoor lijkt het net of ze twee dingen tegelijk kunnen. Maar in werkelijkheid doen ze een van die twee dingen maar half. Of, als je eerlijk bent, allebei maar half.
Dat verklaart meteen waarom een druk hoofd zo uitputtend is. Je brein springt de hele dag van hot naar her, geeft nergens volledige aandacht aan en blijft daardoor onrustig. Geen wonder dat je aan het eind van de dag leeg bent, terwijl je eigenlijk “niets bijzonders” hebt gedaan.
Hier zit meteen de sleutel. Je brein wíl bezig zijn. Het is gemaakt om te denken, te vergelijken en te schakelen. Vraag je het niets te doen, dan vult het die ruimte vanzelf met piekeren, plannen en oude gesprekken naspelen. De kunst is dus niet om je brein tot stilstand te dwingen — dat lukt toch niet — maar om het iets te geven om te doen. Iets waar het zich volledig op kan richten. Op dat moment is er geen ruimte meer voor het maalsysteem, en wordt het vanzelf stil.
Dat klinkt misschien tegenstrijdig. Stilte creëren door je brein júist iets te geven? Toch werkt het zo. Denk aan de laatste keer dat je volledig opging in iets. Een gesprek, een wandeling, een klus in huis. Op dat moment was er geen ruimte voor gepieker. Je was er gewoon, met je volle aandacht. Dát is een stil brein.

Er zijn talloze wegen die naar dat stille brein leiden. Dit zijn er acht die ik zelf het meest aanraad, en die in mijn coachpraktijk het vaakst hun werk doen.
Wat al deze acht manieren gemeen hebben, is dat ze je brein volledig opeisen. Niet half, niet met één oog op je telefoon, maar helemaal. En omdat je brein nu eenmaal maar één ding tegelijk kan, is er op zo’n moment simpelweg geen ruimte meer voor piekeren, plannen of oude gesprekken naspelen.
Het is dus niet zo dat je je brein moet dwingen om stil te zijn. Dat werkt averechts, dat merk je vast zelf ook als je het weleens hebt geprobeerd. Hoe harder je je best doet om nergens aan te denken, hoe meer gedachten er juist opduiken. Nee, geef je brein iets te doen. Iets waar het zich met volle overgave op kan richten. De rest volgt vanzelf.
Dus de volgende keer dat je merkt dat je brein weer op volle toeren draait, vraag jezelf dan eens af: wat kan ik nú doen om mijn brein even helemaal ergens anders mee bezig te houden? Kies er eentje uit de lijst hierboven, en merk zelf wat er gebeurt.
En als het dan toch niet lukt, neem contact met me op.
Deze tekst is ook als podcast te beluisteren. Met toepasselijke muziek: