Gelukkig voelen, gelukkig Zijn

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

‘Gelukkig zijn’. Dat is het antwoord dat ik het vaakst krijg, als ik vraag wat mensen met een coachtraject willen bereiken. Als ik dan vraag ‘hoe wil je dat bereiken’, dan heeft de meerderheid van mijn cliënten geen idee. Dus hoe bereik je dat? En ik zal ja alvast verklappen: Ik ben de meeste tijd gelukkig. Hoe doe ik dat?

Voordat ik aan mensen vraag hoe ze denken dat geluk te bereiken, vraag ik vaak eerst wat ‘gelukkig zijn’ voor hen betekent. En dan krijg ik een keur aan antwoorden.

De een zegt ‘ik voel me gelukkig als ik reis. Dus ik wil vaak en veel op pad’. Een ander denkt zich gelukkig te gaan voelen als die een fijne en goed partner heeft gevonden waar hij of zij oud mee wil worden. En dan hebben ze meestal ook een lijstje in hun hoofd waar die partner aan moet voldoen.

Weer een ander verwacht geluk te voelen met een goede carrière, waar veel geld mee wordt verdiend. Of hij of zij aanzien krijgt.

Ik vraag dan altijd even door. Stel je voor dat je dit bereikt. Die partner, carrière, veel reizen, of dat vele geld.  Wat zou je dat dan betekenen? De meeste antwoorden uiteindelijk dan ‘ik zou me dan bevrijd voelen. Onafhankelijk’. De andere voelen zich voldaan, geliefd, blij, euforisch, extatisch enzovoort, enzovoort.

Gelukkig voelen

Ik ken die gevoelens ook. Zo vond ik vroeger dat ik in het verkeerde land was geboren. Want ik hou zo van de zon en de warmte. Op zulke dagen voelde ik me geweldig. Alsof ik de hele wereld aankon. Ik zong, ik danste, ik ging lichtvoetig de dag door. Ik glimlachte naar iedereen.

Maar wat een pech voor mij. Ik woon in een land waar het vaak bewolkt is en we veel namen hebben voor regen. En het dus vaak motregent, stiefelt, druipt of erger. Soms zelfs dagen of weken achter elkaar. Op zulke dagen torste ik al het leed van de wereld op mijn schouders mee. Mondhoeken, schouders en blik naar beneden. Niet lopend, maar sloffend ging ik door de dag. Geen energie. Ik voelde me op die dagen niet gelukkig.

De definitie van ‘gelukkig zijn’ was voor voor mij verbonden aan een gevoel. Net als al mijn cliënten, die ik had gevraagd wat zij verstonden onder geluk.  Het zijn hele fijne gevoel, dat zeker wel, maar wel allemaal gevoelens. En weet je wat het is met gevoelens. Die zijn net als de wolken. Ze komen en gaan. En veranderen ook onderweg steeds.

Gevoelens najagen

Zo jaag je dus steeds achter gevoelens aan, want we willen ons nu eenmaal gelukkig voelen. Of je zit erop te wachten dat ze komen weer komen, die fijne gevoelens. Of dat anderen ze voor jou creëren. Want ja, die partner, dat huis, die auto, die carrière, de zon, die moet ons gelukkig maken.  Dus blijven we maar zoeken. Naar het gevoel dat ons geluk brengt. Weken, maanden, jarenlang. Om het vervolgens nooit te vinden. Want als we die gevoelens eenmaal voelen, dan glippen ze zo weer door onze vingers. Een moment zijn ze daar. Het volgende moment zijn ze weg. En kun je weer opnieuw beginnen. 

Die connectie van gelukkig zijn met gelukkig voelen, dat werkt dus niet. Sterker nog, die zal er voor zorgen dat je vaker ongelukkig voelt. Want als die fijne gevoelens er niet zijn, dan ben je niet gelukkig. En niet gelukkig, dat betekent… tja… ongelukkig.

Ergens weten we al, dat het geluk in ons zit, en niet door een andere kan worden gecreëerd. Dat die carrière, partner, de zon, ons niet gelukkig kunnen maken. Je hebt het vast wel eens ergens op een tegeltje gelezen. ‘Echt geluk zit van binnen’. Helaas stond er niet bij waar dat geluk dan precies zit. En hoe je dat dan vindt. Vond ik altijd heel gemeen, als ik weer zo’n tegeltje las.

Gelukkig Zijn

Hoe komt het dan toch dat ik de meeste tijd gelukkig ben? Omdat ik de definitie van geluk heb veranderd. Geluk is voor mij geen gevoel, maar een staat van Zijn. En vanuit die staat van Zijn is het wel veel makkelijker om die mooie, fijne, blije gevoelens te creëren.

De formule om die staat van Zijn te bereiken is heel simpel, namelijk: Accepteren dat wat komt komt. Hoe het komt, in welke vorm, op welke moment, het komt. Accepteren betekent dat jezelf niet verzet.

Vergelijk het maar dat je een auto op je af ziet komen. Ga je dan tegen die auto staan te schreeuwen, of klagen dat je dit nu echt niet kunt gebruiken? Nee, je accepteert dat er een auto op je afkomt en springt weg. Accepteren betekent dan ook niet dat je niets meer doet. Nee, je handelt juist meer als je accepteert. Maar je verzet jezelf niet meer.

Dat verzet is trouwens ook zinloos. Die aanstormende auto is daarmee niet ineens in lucht opgelost. En datzelfde geldt voor alles wat je in jouw leven tegen gaat komen. Vervelende partners, ontslag, ziektes, ongelukken of bewolkte dagen. Je kunt er niets aan veranderen. Het is namelijk al gebeurt. Dus waarom zou je jezelf nog verzetten.

Staak dus het verzet. En dan je bent bijna altijd gelukkig

Podcast

Luister je liever dan je leest? Dan is deze verhaal ook op podcast te beluisteren. Met toepasselijke muziek erbij.

beheerder

beheerder

Leave a Replay

Over John

Als Eclectisch coach is John niet gebonden aan één manier van coaching. Als allround coach combineert hij intuïtie en eigen ervaringen met bestaande instrumenten en methodieken.

Recent Posts

Follow Us