De verhalen die we onszelf wijs maken

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

We zijn verhalenvertellers. We vinden het leuk om naar verhalen te luisteren, of dat nu iemand is die dat vertelt, je een boek leest of een film kijkt. We zijn er meesters in. Kijk maar eens hoeveel fictieve boeken, series en films er zijn geproduceerd. Het is een ontspannen en heerlijke manier om tijd te verdrijven. Die verhalen vertellen we ook tegen onszelf. En dan zijn ze vaak niet zo ontspannen en vermakelijk. Soms zelfs gewoonweg destructief.  

De kans is groot dat je tijdens het lezen van het bovenstaande je alweer een verhaal hebt gecreëerd. Namelijk waar deze podcast over zal gaan en hoe dat er grofweg aan toe zal gaan. Wat ik zal vertellen, en hoe ik dat doe.  

Zo snel kan dat dus gaan, die verhalen verzinnen. Wan het duurde nog geen 30 seconden om het begin van dit blog te lezen.  Opnieuw, een vermakelijke manier om wat tijd te doden.  En daarna kunnen twee dingen gebeuren. Of het verhaal dat je verzonnen had klopt. Ik heb geen verrassingen voor je in petto. Of je hebt het mis. Ik vertel hele andere dingen dan dat jij jezelf in je verhaal hebt voorgesteld. Jammer voor je, maar er is niks misgegaan. Ongevaarlijk dus.  

Die verhalen die we aan onszelf vertellen, dat is onze interne communicatie. Zo praten we met onszelf. Soms doen we dat hardop. Ik vind dat altijd grappig als ik dat doe. Vaker, doen we dan zonder onze mond te bewegen. Zijn het gedachten die we aan elkaar rijgen tot een verhaal.  

Gesprek met mijn baas

Bijvoorbeeld hoe een avondje met een nieuwe geliefde zal gaan. Of hoe een vakantie naar de zon zal verlopen. En opnieuw, je kunt teleurgesteld raken, want je verhaal klopt niet. Of je krijgt een cadeautje, want je verhaal komt precies zo overeen zoals jij jezelf had voorgesteld.   Maar we vertellen onszelf ook verhalen die niet zo leuk zijn…  

Zo kan ik me nog een verhaal herinneren, dat bijna helemaal niet ze leuk afliep. Bijna….  

Ik had een mailtje van mijn baas gekregen, dat hij mij wilde spreken. En stond ook een tijdstip en plaats in. Kortom, het was geen suggestie. De afspraak stond.  

Ik vroeg me vrijwel meteen af…. Waarom wil mijn baas me spreken? Bazen die je willen spreken, dat is meestal niet zo goed. Dan heb je iets verkeerds gedaan…  

Ik voelde al een onrustig gevoel opkomen…. Wat zou ik verkeerd hebben gedaan? Dagenlang was ik daar mee bezig. En ieder keer ontdekte weer een ander mogelijke fout. Het eind van die reportage was toch niet zo mooi. Ik heb een week geleden, toen ik geen zin had in mijn werk, mijn neus gedrukt. En drie weken geleden was ik flink eerder naar huis gegaan. Nee, nee. Het is die keer dat ik bij de coffee-corner dat hij vriendelijk een praatje wilde maken, en ik nogal snauwerig zei dat ik het druk had. Wat ook zo was, maar waarom zei ik dat nu zo snauwerig? 

Ontslag!

Het drong meer en meer door tot me door. Ik zat behoorlijk in de nesten. Ik zou een flinke reprimande krijgen en die goede beoordeling kon ik dit jaar wel op mijn buik schrijven. 

Maar wacht even, waren er geen geruchten over bezuinigingen en reorganisaties? Ja! Dat is het. Ik gedraag met niet als een voorbeeldige werknemer, en dat gaat me dit keer de kop kosten. Ik ga ontslagen worden… 

Je beseft je wel dat ik met knikken knieën, en angstzweet in mijn handen en onder mijn oksels naar mijn afspraak met mijn baas ging. Die vervolgens ook nog zei ‘dit duurt niet lang hoor. Wil je koffie?’ 

Ik dacht ‘nee, iemand ontslaan duurt helemaal niet lang. En die koffie is dit keer een letterlijk bakje troost’.  

En toen nam mijn baas het woord. Nog staand naast de tafel. ‘Ik wilde je nog even complimenteren met de reportage over de MH17 herdenking. Je zat er zelf helemaal niet in, want een mooie vorm. Super gedaan, John’.  

En hij beende weg, riep nog iets tegen me, maar dat heb ik niet meer gehoord. Ik was te verbaasd, ik zou toch ontslagen worden….. 

Ik had het hele verhaal van a tot z verzonnen. Op basis van een email. En geruchten. En ik was er vast overtuigd dat dit verhaal klopte. Waar was. Zo krachtig zijn de verhalen die we onszelf vertellen, dat we het niet alleen geloven. Ze kloppen, dit is de waarheid.  

Kennismaking

De reden dat we onszelf zo’n verhaal vol met negatieve aannames vertellen, heeft te maken met hoe we naar onszelf kijken. Als je vaak vindt dat je mislukt, onbelangrijk, niet goed genoeg of waardeloos bent, dan zal je interne communicatie ook volgens die lijnen gaan. En vertel je jezelf ook negatieve verhalen.  

Als ik een keer gedacht had, dat ik prachtig ben, ondanks dat ik mijn neus wel eens druk, eerder naar huis ga, wel eens prutswerk afleveren of mijn baas afsnauw, dan was het verhaal dat ik mezelf wijsmaakte heel anders verlopen. Veel leuker ook. En dat had me heel wat kopzorgen, knikkende knieën en angstzweet gescheeld.  

Als je vaak op een negatieve manier naar jezelf kijkt, dan is dat niet zo één twee drie om te draaien naar een positieve manier. Kom dan eens langs voor een vrijblijvende en gratis kennismakingsgesprek.  Gaan we samen kijken hoe we dat kunnen oplossen.  

Je kunt dit verhaal ook hier terugluisteren als podcast

beheerder

beheerder

Leave a Replay

Over John

Als Eclectisch coach is John niet gebonden aan één manier van coaching. Als allround coach combineert hij intuïtie en eigen ervaringen met bestaande instrumenten en methodieken.

Recent Posts

Follow Us