fbpx

Slachtoffer van je omgeving

Slachtoffer van je omgevingVeel mensen laten hun stemming afhangen van hun omgeving. En dat is jammer. Want die omgeving, die is er. Daar kun je vrijwel niets aan veranderen.

Terwijl ik dit schrijf, stormt het buiten. Ik ben net uit bed en zie de grijze wolken pijlsnel over mijn woning trekken. Regen slaat tegen mijn ramen, bomen zwiepen heen en weer. De bladeren dansen in de wind, en ik zie het water in de plassen wild opspatten als de auto’s er doorheen rijden.

Herfstig

Mensen haastig op weg naar hun werk. Ik sta in het halfduister in mijn slaapkamer naar dit schouwspel te kijken; veel lichter zal het de komende uren niet worden. Ik voel hoe de warmte van de verwarming mijn benen opwarmt. Een rilling gaat door mijn lijf, want de rest van mijn lichaam is nog verkleumd.

De meesten hebben zich nu al een plaatje in hun hoofd gevormd van dit schouwspel. En enkele zullen acuut gegruwd hebben van dat plaatje. Mogelijk zelfs meteen een chagrijnig of neerslachtig gevoel hebben gekregen.

Onzeker en gekwetst

Die mensen doen dan ook als ze een gesprek met een ander hebben. Verloopt het gesprek vervelend, bijvoorbeeld doordat er negatieve feedback wordt gegeven, dan creëren die mensen een neerslachtig gevoel, doen boos of onzeker. Of zelfs gekwetst door die ander.

En zo ben je dus afhankelijk van alles wat er gebeurd in jouw leven. En je reageert uit automatisme. Een ander zegt iets vervelends, je doet boos, onzeker of reageert gekwetst. Jammer, want nu ben je slachtoffer van je omgeving.

Kies je gevoel

Ik doe dat niet. Ik bepaal hoe ik me voel. En dus hoe ik reageer op gebeurtenissen in mijn leven. En dat is vrijwel nooit met boosheid, onzekerheid of gekwetstheid.

Toen ik vanmorgen opstond, genoot ik van de donkere wolken, van de regen (want de plantjes krijgen water), van de dansende bladeren (wat een mooie duikelingen), van de sfeer in de slaapkamer (halfduister, lekker knus), van de rilling (ik vind die rillingen lekker, net als kippenvel)

Slachtoffer van je omgevingRegie

Wat denk je. Hoe gaat mijn dag verder? Ik weet zeker dat ik doorga met genieten van de dingen en zaken om mij heen. Van de cadeautjes die ik krijg. Misschien straks wel een gouden straal zonlicht dat door de donkere wolken heen breekt. Zo mooi!

En hoe gaat de dag verder van mensen die gruwden van dit plaatje en dus chagrijnig en neerslachtig gingen doen? Die gaan vermoedelijk door met gruwen. Terwijl ze geen letter kunnen veranderen aan de storm. Die is er. En wat denk je? Zullen ze genieten van hun eerste slok koffie of thee? Of van die gouden straal zonlicht?

Wil jij leren ontdekken hoe je kan stoppen met automatisch op situaties en mensen te reageren?Geen slachtoffer van je omgeving meer zijn? En regie te nemen over jouw gevoelens? Kom dan eens langs voor een gratis en vrijblijvende intake.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.